اشکی بی قرار
اشکی بی قرار

اشکی بی قرار

آری به او بگوئید

روزگار می گذرد اما به نامردی چرا؟   

 

به او بگویید...

  

 

آری به او بگوئید...

بگوئید که من...

تا ابد در کنارش می مانم...

به او بگوئید که  همیشه به یادش هستم...

به او بگوئید که فقط او را می پرستم...

به او بگوئید که بدون حضورش من هم نخواهم ماند...

به او بگوئید که تمام خاطراتم با یاد اوست...

به او بگوئید که روزی دستانم را به دستانش می رسانم...

سیب سرخی را به من بخشید و رفت

ساقه ی سبز دلم را چید و رفت 

 عاشقی های مرا باور نکرد

عاقبت بر عشق من خندید و رفت

اشک در چشمان سردم حلقه زد

بی مروت گربه ام را دید و رفت                 

 
                       
 
دختری از پسری پرسید : آیا من نیز چون ماه زیبایم ؟

پسر گفت : نه ، نیستی

دختر با نگاهی مضطرب پرسید : آیا حاضری تکه ای از قلبت را تا ابد به من بدهی ؟

پسر خندید و گفت : نه ، نمیدهم

دختر با گریه پرسید : آیا در هنگام جدایی گریه خواهی کرد ؟

پسر دوباره گفت : نه ، نمیکنم

دختر با دلی شکسته از جا بلند شد در حالی که قطره های الماس اشک چشمانش را نوازش

میکرد ، پسر اما دست دختر را گرفت ، در چشمانش خیره شد و گفت :

تو به انداره ی ماه زیبا نیستی بلکه بسیار زیباتر از آن هستی

من تمام قلبم را تا ابد به تو خواهم داد نه تکه ای کوچک از آن را

و اگر از من جدا شوی من گریه نخواهم کرد بلکه خواهم  
hamishe be khod migoftam
 
ke darya aramam khahad kard
 
n bar vaghti bi to be 
kenare darya raftam
 
be cheshme khod didam
 
e arameshe darya zamani 
barayam mafhoom dasht
ke to dar zendegiyam naboodi
 
ama ba amadanat arameshe
 
darya ra ham barayam bi mani kardi
 
oje arameshe vojoodat ra 
misetayam va roozi hezaran
 
bar be khaterate ba to
 
boodan salam midaham
 
va sare tazim forod miavaram
 
 
 
afsoos ke tanha khateratast
 
ke barayam baghi mande
 afsoos o sad afsoos
 
man  ba hamin khateratet
zendeam
 
 

بیا تا گل برافشانیم روی ساغر اندازیم

  ملک را سقف بشکافیم وطرحی نو اندازیم

اگر لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

 من و ساغر به هم سازیم و بنیادش  بر اندازیم 

  

به جای دسته گلی که فردا بر قبرم می گذلری

امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن

به جای سیل اشکی که فردا بر مزارم می ریزی

امروز با تبسمی شادم کن

به  جای متن های تسلیت گونه که فردا در روزنامه ها برایم می نویسی

امروز با جمله ای مرا یادم کن

من امروز به تو نیاز دارم نه فردا

 

نفست ، جسم مرا روح و روان ست ، هنوز
نام تو ، مایه آرامش جان ست ، هنوز
میروی از پی یار دگر از خانه من
سیل غم ، گاه فراق تو روان ست ، هنوز
به سفر ، سینه پر درد مرا ریش کنی
عهد بگسستی و دل بر سر آن ست ، هنوز
سفره عشق مرا نان و نمک بودی تو
رفتی و جای نمک ، غصه به خان ست ، هنوز
در کمند تو گرفتار شدم  ، بهر خدا
دست در دست بنه ، دل به فغان ست ، هنوز .

آن نگاه مست تو در چشم من جا مانده است


در میان اهل ماتم خنده تنها مانده است


بس که دل در حسرت لیلی جمالی خون گریست


هم چو مجنون دامنش یاران به دریا مانده است


بهر صیاد این تامل چیست صید خسته را


گو به دان ابرو کمان قتلم به ایما مانده است


بار خاطر می شود آیینه را زنگار دل


داغ زنگاری نیم! آیینه اعمی مانده است


با تو ای اهل نظر اندیشه ام دمساز نیست


زآن که آن دفتر پر از من گشته ، بی ما مانده است


مذبح عشق است و من در حیرتم یاران هنوز


خنجر ابرو و دل آن جا و این جا مانده است


شیوه ی نامردمی دارد جهان دون از آن


چشم وامق تشنه ی دیدار عذرا مانده است

 
کار (سرخی) جان من دیگر به رسوایی کشید
 

 

ساحل سرخ

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

                                   به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن 

   بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما وعشق

                                 تقصیر چشمای تو بود، وگرنه ما کجا وعشق؟  

   

  سرم تو لاک خودم ودلم یه جو هوس نداشت 

                                      بس که یه عمر آزگاز کاری به کار کس نداشت  

  تا اینکه پیدا شدی گفتی از این چشمای خیس 

                                      تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس  

  عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمی شم 

                                 وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم  

   رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن 

                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن  

   هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمیدم 

                                یه لحظه با تو بودن و به عمر دنیا نمیدم  

   همین روزا به خاطرت به سیم آخر می زنم 

                                  قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم 

 

در راهم

در راهم 

در راهم کوله بارم همه عشق 

شادیم همراه من 

تکیه گاهم همه او 

توشه ی  راهم همه رنج 

راهم اما بی پایان نیست 

می رسم روزی آخر این خط سفید 

چون خدایم با من است ، غصه ام از بهر چیست؟ 

همچنان در راهم 

گاهی در راه می شوم خسته و زار 

می گشایم کوله بار ، می کنم من یاد او. 

تا بگیرد آرام پای خسته ، قلب زار 

می کنم قسمت شادیم را با بهار . 

رنج این راه گرچه بسیار است 

اما پیمودن راه آسان است. 

در راهم کوله بارم همه عشق 

شادیم همراه من 

تکیه گاهم همه او 

توشه ی  راهم همه رنج  

                                                                            

یه روزی توی یه دانشگاه دانشجویی به استادش گفت:استاد اگر شما خدا را به من نشان بدهید عبادتش می کنم تا وقتی خدا را نبینم اورا عبادت نمی کنم. استاد به انتهای کلاس رفت وبه آن دانشجو گفت : آیا مرا می بینی؟ دانشجو پاسخ داد: نه استاد وقتی پشت من به شما باشید مسلما شما را نمی بینم. استاد کنار او رفت نگاهی به او کرد وگفت: تا وقتی به خدا پشت کرده باشی او را  نخواهی دید